انواع فیبر

به طور کلی می توان فیبرها رو به دو دسته فیبرهای محلول در آب و یا فیبرهای نامحلول در آب تقسیم بندی کرد.
• فیبر محلول: این دسته از فیبر ها در آب حل می‌شود و در روده حالت ژله ای به خود می‌ گیرد. منابع غذایی این فیبر شامل بلغور، جو، لوبیا قرمز و برخی از میوه‌ها و سبزیجات می باشد.
• فیبر نا محلول: این دسته از فیبر غذایی در آب حل نمی‌شود، بلکه از طریق دستگاه گوارش عبور کرده و تقریبا دست نخورده باقی می ‌ماند. منابع غذایی این نوع از فیبر ها شامل سبوس گندم، کلیه‌ غلات، بسیاری از سبزی‌ها و پوست میوه‌ها می باشد. فیبر غذایی

نقش فیبر در سلامتی

• کنترل دیابت و قند خون: فیبر، به تنظیم یا جذب آرام گلوکز کمک می کند، از این رو برای کنترل دیابت نوع دوم بسیار موثر است.
• سلامت قلبی – عروقی: فیبر محلول، از جذب کلسترول جلوگیری کرده و به کاهش سطح سرم کلسترول LDL کمک می کند.
• کاهش وزن: هر دو نوع فیبر، بدون افزودن کالری یا چربی به فرد احساس سیری می دهد.
• رفع یبوست و اسهال: فیبر محلول، به رشد باکتری‌های مفید روده کمک می کند. این ماده، مدت زمان عبور غذا را از معده به روده به تاخیر می‌اندازد، همچنین فیبر نا محلول، حجم مدفوع را افزایش خواهد داد، از این رو مدفوع حالتی نرم به خود می گیرد و عمل دفع نیز منظم خواهد شد.
• پیشگیری از سرطان: غذاهای مملو از فیبر، دارای آنتی‌اکسیدان‌ها و گیاشیمی (فیتوکمیکال) هستند که نی تواند مانع ابتلا به برخی از سرطان ها باشد.
• سلامت کلی: غذاهای فیبر دار، دارای ویتامین ها و مواد معدنی بسیاری هستند که برای بدن لازم است، از سوی دیگر نیز فیبر می تواند منجر به عملکرد صحیح و کامل روده ها شود. هم چنین استفاده از فیبر به دمان بیماری های نشمینگاه از جمله هموروئید کمک فراوانی می کند.

میزان مصرف فیبر

گفتنی است تا به امروز پزشکان هیچ گزارشی را مبنی بر مضرات استفاده پیش از حد فیبر گزارش نداده اند، از این رو می توان این ادعا را داشت که هیچ محدودیتی در اندازه مصرف فیبر وجود ندارد.