پرسش: حدودا یکسال پیش عقد کردم و بعد از یک ماه شوهرم گفت حس جنسیشو از دست داده و رفت مشاوره و تا چند ماه با مشاور هم درست صحبت نمیکرد به طوری که مشاورش فکر میکرد بحران شخصیتی داره. بعد از دوماه که خودشم خسته شده بود اعتراف کرده بود که به جنس مخالف احساسی نداره و دلش میخواسته عقد کنه شاید به زنش احساس پیدا کنه. ما خیلی زود جدا شدیم. اما تو همون 4-5 ماه به شدت منو آزار داد و هر عیب و ایرادی که فکر کنید از من گرفت که مشکل خودش  رو مخفی نگه داره.

حالا 8 ماه از جداییم میگذره. تو این مدت دوتا از دوستای قدیمم رو دیدم که اون ها هم عقد کرده بودن و یکیشون جدا شده بود و یکی دیگه در حال طی کردن پروسه طلاق هستش. وقتی دلیل جدایی شون رو پرسیدم انگار که داستان عقد تا جدایی خودمو داشتن برام تعریف می کردن. حتی بهانه ها و عذرها و رفتار های هر سه شوهر یکی بود. البته این دو دوست من همدیگر رو نمیشناسن و صحبت من باهاشون جداگانه بوده.

به نظر میاد این مشکل تو جامعه داره رشد میکنه و زیاد میشه. ما سه تا قبل از عقد مشاوره هم رفته بودیم و هیچ کدوم از مشاور ها متوجه اش نشدن. راهی هست قبل از ازدواج ببینیم آیا طرف از لحاظ جنسی مناسب ازدواجه و مشکلی با جنس مخالف نداره؟ آخه تو جامعه ما پسرها از ترس شون دوست ندارن بگن که همجنسگرا هستن و با ازدواجشون بیشترین آسیب رو به ما دخترها میزنن. بعد از این ماجراها به خصوص وقتی فهمیدم توی دوران عقد سه چهار باری که  تنها شدیم فقط به خاطر این بوده که ببینه میتونه با دختر هم ارتباط برقرار کنه یا نه. یعنی به قول خودش میخواسته امتحان کنه ببینه تحریک میشه یا نه. از اون موقع درخواست ها و ایرادهای عجیب و غریبی که میگرفت، حس میکنم که از ارتباط جنسی بدم اومده. نیاز جنسی رو حس میکنم اما نمیتونم به هیچ قسمتی از ارتباط جنسی حتی فکر کنم. اگر صحنه ی معاشقه یا ارتباط جنسی تو فیلم هم ببینم حس بدی بهم دست میده.