دکتر شکیب:

به عنوان یک قانون سرانگشتی، کاهش میل جنسی در مردی که قبلا میل جنسی خوبی داشته را می شود به یکی از این سه علت نسبت داد:

اول: کاهش تستوسترون
به صورت تیپیک، در مردی حدودا 40-50 ساله یا بیشتر، که به تدریج دچار کاهش میل جنسی شده، می تواند اولین تشخیص افت تستوسترون باشد. تستوسترون ایجاد کننده میل جنسی است، هم در مردان و هم در زنان؛ و با بالا رفتن سن به طور طبیعی افت می کند و گاهی این افت باعث تاثیری دراماتیک در میل جنسی می شود. اگر تشخیص این باشد، گاهی تجویز تستوسترون که قبلا به صورت تزریقی تجویز می شد و در حال حاضر فرم خوراکی و پچ پوستی آن هم در دسترس است، می تواند کمک کننده باشد. همچنین به فرد توصیه می کنیم به فعالیت های تستوسترون ساز بپردازد: ورزش و کاهش وزن، خواب کافی و...

دوم: داروها
اغلب داروهای روان پزشکی و بسیاری از داروهای دیگر باعث کاهش میل جنسی می شوند. اگر دارویی چنین عارضه ای ایجاد کند، باید با پزشک تجویزکننده مشورت و در صورت امکان داروی دیگری را جایگزین کرد. معمولا با قطع مصرف دارو، میل جنسی باز می گردد؛ اما گاهی هم این اتفاق نمی افتد که آن وقت باید مسایل روانی را دخیل دانست.

سوم: مسایل روانی
اضطراب، میل و توانایی جنسی را کم می کند. اضطراب می تواند مثلا به علت یک ورشکستگی، یا اخراج از کار باشد؛ یا به خاطر تعارض های زناشویی؛ یا به خاطر اختلال عملکرد یکی از زوجین در خود رابطه جنسی، یا هر علت دیگر. درمانگر باید ریشه روانی مساله را تشخیص بدهد و آن را درمان کند. برای همین، یک سکس تراپیست (کامش درمانگر) خوب، بهتر است روان شناس و زوج درمانگر خوبی هم باشد.

دقت کنید که داروهای مکمل و تقویت کننده جنسی، در هیچ حالتی نقش محوری در درمان ندارند. همچنین ویاگرا و هم خانواده هایش هم روی میل جنسی به صورت مستقیم اثری ندارند و تنها نعوظ را بهتر می کنند.