دکتر شکیب:
حشیش ماده ای است که از صمغ گیاه شاه دانه (کانابیس ساتیوا) به دست می آید؛ ماری جوانا از برگ و گل گیاه و به برگ های آن گراس هم می گویند. ترکیبات همه آنها مشابه است و به اشکال مختلف مصرف می شود؛ دود کردن، خوردن، یا دم نوش.

حدود 500 ماده در ترکیب ماری جوانا هست که 160 تای آنها را «کانابینویید» می گویند؛ موادی که به گیرنده های خاصی در بدن ما متصل می شوند و تغییرات خلقی، ادراکی یا رفتاری خاصی ایجاد می کنند.

تاثیر این مواد بر زندگی جنسی افراد مختلف متناقض است. برخی افراد به دلیل کاهش اضطراب و تسکین ناشی از آن، هنگام مصرف این مواد مخدر، سکس بهتری را تجربه می کنند. اما اغلب افراد به دنبال مصرف، گرفتار می شوند: میل جنسی به مرور کم می شود؛ اختلال نعوظ پیدا می شود؛ عده ای مبتلا به انزال دیررس می شوند و عده ای انزال زودرس. از اینها مهم تر، مهارزدایی روانی این مواد باعث رفتارهای پرخطر جنسی می شود؛ مثل سکس با یک روسپی بدون کاندوم؛ و در نتیجه ابتلا به بیماری های منتقل شونده جنسی مثل ایدز.

کانابینوییدها همچنین خطر سرطان بیضه را افزایش می دهند و تحرک اسپرم ها را هم کم می کنند و در نتیجه ممکن است باعث ناباروری شوند.