با شنیدن واژه جشن تولد ناخود آگاه ذهنمان به سمت کودکان و شور و شوقی که برای گرفتن جشن تولد و یا برگزاری مراسم جشن ، دعوت دوستان و گرفتن کادو دارند، معطوف می شود اما در سالهای اخیر علاوه بر کودکان، بزرگترها و حتی پدربزرگها و مادربزرگها هم تولدشان را جشن می گیرند و تولدها در واقع رونق گرفته است.بی شک کودکان بیش از دیگر افراد در انتظار سالروز تولدشان هستند زیرا تصور می کنند یک سال بزرگتر می شوند، می توانند استقلال بیشتری در انجام کارهای خود داشته باشند و بیش از بیش به برآورده شدن خواسته ها و آرزوهایشان نزدیک خواهند شد.جالب است بدانیم، ایرانیان اولین کسانی بودند که روز تولد و یا روز ابتدای زندگیشان را با خدمات مجالس با دیگران  جشن گرفتند و در ابتدا اینگونه جشنها مختص گروهی از افراد مهم مانند سران قبایل بود که برای ادای احترام به آنها برگزار می شد.برخلاف امروز، به ندرت برای افراد معمولی به خصوص بچه ها، جشن گرفته می شد.علت اصلی برگزاری چنین جشنی در روز تولد افراد، ریشه در باورهای کهن و قدیمی دارد.اعضای خانواده در روز تولد شخص در کنار هم جمع می شدند تا با برگزاری جشن تولد، او را در برابر ارواح شیطانی محافظت کنند و برای گرفتن نتیجه بهتر در نخستین ساعات روز، هدیه فرد را به او تقدیم می کردند و به این ترتیب تولدش را تبریک می گفتند.گرچه بسیاری از رسوم و جشنهای هر کشور برگرفته از آداب و رسوم و فرهنگ آن کشور است اما برگزاری مراسم ازدواج  در هر کشوری تابع هر فرهنگی، از بسیاری جهات مشابه به هم است.همه در جشن تولد یا تشریفات عروسی روشن کردن شمع، داشتن کیک، دادن کادو و برآورده شدن آرزوها و خواندن ترانه تولد را دارند.البته گذاشتن شمع بر روی کیک تولد به نشانه برآورده شدن آرزوها را نخستین بار آلمانی ها که در ساختن شمع مهارت داشتند، باب کردند.علاوه بر جشن تولد ایرانیان نخستین ملتی بودند که به هم گل آرایی عروسی هدیه دادند و این فرهنگ را جهانی کردند.به استناد شواهد موجود، مراسم گل افشانی، تاج گل، گل آرایی و موزیک مجالس عروسی  همه و همه نشان دهنده این است که گل برای ایرانیان نماد زیبایی و عشق بوده و جایگاه بالا و ارزشمندی داشته است.خوب است کمی بیشتر و گسترده تر در مورد این فرهنگ غنی مطالعه و تحقیق داشته باشیم تا بیشتر و بهتر آن را بشناسیم و به نسل آینده انتقال دهیم. از روزگار بسیار کهن، ایرانیان را مرسوم بود که جشن تولد برگزار میکردند. رئیس خانواده، کد بانو، پسران ودختران خانواده، امیران وامیر زادگان و….. را در همه طبقات، این جشن مرسوم بود.چنین رسمی نمایانگر نگاداشت دقیق زاد روز هر کس و سن افراد بوده است. هرودوت به روشنی از این جشن میان ایرانیان یاد کرده است:
(( پارس ها عادت دارند که روز تولد خود را جشن بگیرند. در آن روز آن ها مجالس میمانی برگزار می کنند و جشن وشادی می نمایند و این را رسمی شایع می دانند که باید برگزار شود. در آن روز حق خود می دانند ه جامه های نو بپوشند و خوراک های خوب و متنوع تهیه کنند، ب طوری که با دیگر روزها تفاوت داشته باشد. اعیان و ثروتمندان؛ گاو، شتر، اسبی را کشته و پس از پاک کردن، درسته آن را در تنور با تشریفاتی می پزند و کباب می کنند.اشخاص بی چیز و فقیر به کشتن حیوانات کو ک تری ناعت می کنند. اما این جشن یاد بودی همگانی است
کرایه ماشین _ اجاره خودرو
ا