در زنان بیست ساله هنوز تراکم استخوان در حال ایجاد است و باید بر داشتن پایه تغذیه ای قوی برای آینده تمرکز کنند

 در 30 سالگی، اوج توده استخوانی ( حداکثر استخوان زن) بدست می آید.

 تأمین نیاز روزانه کلسیم (1000 میلی گرم) به تقویت استخوان ها و کاهش خطر پوکی در این مرحله مصرف مقدار توصیه شده فولات (یک ویتامین B)، خصوصاً اگر قصد بارداری داشته باشید، نیز مهم است.  مصرف روزانه 400 میکروگرم فولات از سبزیجات برگ دار، عدس، مارچوبه، غلات غنی شده و یک مولتی ویتامین از نقص لوله عصبی و نقص مادرزادی جلوگیری می کند، که بر روى مغز و نخاع کودک در حال رشد تأثیر می گذارد.

زنانى که قاعده مى شوند برای کمک به حفظ انرژی، تمرکز و خلق و خوی روزانه به 18 میلی گرم آهن نیاز دارند.  (گیاهخواران برای کاهش جذب آهن از غذاهای گیاهی به 14 میلی گرم اضافی نیاز دارند).  استخوان کمک می کند و تحقیقات نشان می دهد که یک رژیم غذایی با کلسیم بالا ممکن است علائم PMS (سندرم قبل از قاعدگی) را از جمله تغییر خلق و خو، احتباس مایعات، ولع مصرف مواد غذایی و گرفتگی عضلات کاهش دهد!

 متابولیسم زن در سی سالگی به دلیل از دست دادن عضله مربوط به افزایش سن شروع به کند شدن می کند.  برای کمک به ثابت نگه داشتن وزن، زنان باید کمتر غذا بخورند و بیشتر ورزش کنند.

 برای هر سال بعد از 30 سال، زنان به هفت کالری کمتر در روز نیاز دارند.  به عبارت دیگر، در سن 40 سالگی زنان باید روزانه 70 کالری کمتر از آنچه در 30 سالگی مصرف می کردند، مصرف کنند. کالری های غیرضروری شیرینی ها، نوشیدنی های شیرین و غذاهای نشاسته دار تصفیه شده (سفید) را کاهش دهید در حالی که هنوز از غذاهای غنی از فولات، کلسیم و آهن مصرف کنید.  مصرف مکمل مولتی ویتامین و ویتامین D را ادامه دهید.
  برای سلامت استخوان ها، زنان 19 تا 50 ساله نیز باید روزانه 400 تا 1000 واحد ویتامین D3 دریافت کنند. از آنجا که منابع غذایی ویتامین D بسیار کم است، مصرف مکمل آن در طول سال توصیه می شود.
  غذاهای غنی از منیزیم شامل غلات سبوس دار، سبوس گندم، آجیل، دانه ها، حبوبات، میوه های خشک، اسفناج و نخود سبز مى باشند.

 این دهه، مرحله انتقال به دوره قبل از یائسگی، دوره پنج تا ده سال قبل از شروع یائسگی مى باشد.

 در حالی که نیاز به ویتامین و مواد معدنی بدون تغییر باقی می ماند، زنان 40 ساله باید در انتخاب غذاهای مقوی تمرکز کنند تا علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و بی خوابی را به حداقل برسانند و سلامتی خود را حفظ کنند.

  ارزیابی سلامت پیشگیرانه ما راهی عالی برای به دست آوردن تصویری کلی از سلامتی فعلی و بهینه سازی برنامه مراقبت های بهداشتی برای مرحله بعدی زندگیتان مى باشد.

 40 سالگی زمان مناسبی برای تنظیم دقیق رژیم غذایی برای کاهش چربی اشباع شده (حیوانی)، قندهای تصفیه شده و سدیم نیز مى باشد. بیش از هفت واحد نوشیدنی الکلی در هفته مصرف نکنید.  اگر از اختلالات خواب رنج می برید کافئین را به 400 میلی گرم در روز یا کمتر محدود کنید. 

•  
  

فیبر غذایی یکی از مواد مغذی، مورد نیاز بدن است زیرا که مصرف آن فواید مختلفی از جمله سلامت گوارش، حفظ سلامت قلب، کنترل قند خون، افزایش طول، کاهش حساسیت به خوراکی ها و … را برای بدن به همراه دارد. همچنین یکی از مهمترین فایده این خوراکی پیشگیری از بیمار های رایج مقعدی مثل بواسیر وشقاق است.

فیبر غذایی نوعی کربوهیدرات بر پایه گیاهی است. این ماده مغذی بر خلاف سایر کربوهیدرات ها در بدن قابل هضم و جذب نیست و در دستگاه گوارش تجمع می کند. اما با این حال وجود آن به شدت برای تنظیم عملکرد دستگاه گوارش ضروری است. فیبر فواید و تاثیرات جدی برای بدن به همراه دارد و مصرف آن برای همه افراد در تمام گروه های سنی توصیه می شود. از فواید فیبر برای بدن می توانیم به تنظیم فعالیت روده، کاهش وزن، تنظیم قند خون، کنترل کلسترول،کاهش خطر سرطان و … اشاره کنیم.

فیبر به دو دسته زیر تقسیم می شود :

برخی از مهمترین مواد غذایی حاوی فیبر عبارتند از :-

بر طبق اظهارات انجمن قلب آمریکا میزان فیبر در رژیم 2000 کالری در حدود 25 گرم است. البته نیاز روزانه به این ماده مغذی به عواملی مانند سن و جنسیتبستگی دارد. به طور مثال نیاز روزانه زنان زیر 50 سال به فیبر در حدود 21 تا 25 گرم و مردان زیر 50 سال 30 تا 38 گرم است. همچنین کودکان در سنین بین 1 تا 18 سال به 14 تا 31 گرم فیبر در روز نیاز دارند.

یکی از مهمترین اثرات مصرف فیبر بر روی بدن حفظ سلامت دستگاه گوارش و جلوگیری از یبوست است، از آنجایی که فیبر در داخل دستگاه گوارش قابلیت هضم و جذب ندارد، در روده تجمع کرده و مقدار زیادی آب به خود جذب می کند  پس مصرف آن می تواند حجم مدفوع را افزایش دهد، در نتیجه عبور مدفوع حجیم تر و البته نرم تر از دستگاه گوارش مانع آسیب به آن می شود. مهمترین علت بروز بیماری های مقعدی نظیر بواسیر و شقاق ابتلا به یبوست مزمن است زیرا عبور مدفوع سفت می تواند موجب آسیب به انتهای دستگاه گوارش شود. در نتیجه با مصرف کافی فیبر می توان یبوست را کنترل و از بواسیر (هموروئید) وشقاق پیشگیری نمود.

جلوگیری از پیری با این گیاهان

 

سالها است که مردم برای پخت و پز از فویل آلومینیومی استفاده می کنند، اما طی سال های اخیر خطرات سلامت مرتبط با آن هرچه بیشتر کشف شده اند.

آلومینیوم یکی از پر مصرف‌ترین فلزات جهان است و در تولید محصولات بسیاری مورد استفاده قرار می گیرد. آلومینیوم در ابزار و لوازم پخت و پز، قوطی های کنسرو، و فویل ها یافت می شود. همچنین، این فلز در واکسن ها، دئودورانت ها، آسپرین، ضد اسیدها، بکینگ پودر و حتی آرد نیز وجود دارد.

 

مقدار آلومینیومی که روزانه در معرض آن قرار می گیریم شگفت انگیز است و بدترین بخش ماجرا این است که برای بقا به این ماده نیاز نداریم. در حقیقت، آلومینیوم می تواند بیش از آن که مفید باشد، به ضرر شما تمام شود.

 

بدن انسان توانایی حذف کارآمد مقادیر اندک آلومینیوم را دارد، از این رو مصرف حدود 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن انسان بی خطر در نظر گرفته می شود. بر همین اساس، برای فردی که 60 کیلو وزن دارد، میزان مصرف مجاز برابر با 2,400 میلی گرم است. متاسفانه، بیشتر افراد با توجه به سطوح بالای مواجهه با آلومینیوم، بسیار بیشتر از این میزان دریافت می کنند.

 

افراد بسیاری از فویل آلومینیومی برای پخت و پز استفاده می کنند. چه برای پختن سیب زمینی در فر یا پختن ذرت روی گریل، فویل آلومینیومی گزینه ای راحت و ساده برای کمک به پخت و پز محسوب می شود.

 

استفاده از فویل آلومینیومی برای پخت و پز و آماده کردن غذا در دماهای بالا مورد بررسی قرار گرفت. وی دریافت که نفوذ آلومینیوم به غذا طی فرآیند پخت غذای پیچیده شده در فویل آلومینیومی بیشتر از حد مجاز تعیین شده از سوی سازمان جهانی بهداشت بوده است.

 

این که آلومینیوم چگونه به بدن شما آسیب می رساند به عوامل بسیاری مانند سلامت کلی و این که بدن تا چه اندازه می تواند تجمع این ماده را در بدن مدیریت کند، بستگی دارد.

با این وجود، پژوهشگران سطوح بسیار زیاد و خطرناک آلومینیوم در غذاها را پس از پختن، گرم شدن مجدد، و حتی سرد شدن در فویل آلومینیومی مشاهده کردند.

 

زمانی که برخی انواع ترکیب اسید و مایع در فویل آلومینومی وجود داشته باشند، احتمال نفوذ آلومینیوم به غذا به طور قابل توجهی افزایش می یابد. به عنوان مثال، اگر یک تکه مرغ را با آبلیمو و گوجه فرنگی می پزید، سطوح بالایی از آلومینیوم را در غذای خود خواهید داشت. اسیدیته این ترکیبات فرآیندی تهاجمی را شکل می دهد که لایه های آلومینیوم را حل کرده و وارد غذا می کند. زمانی که ادویه به غذا اضافه شده باشد، سطوح نفوذ آلومینیوم به غذا هرچه بیشتر افزایش می یابد.

 

هرچه دما بیشتر باشد، میزان نفوذ آلومینیوم به غذا نیز بیشتر می شود. در همین راستا، فویل آلومینیومی گزینه خوبی برای پخت و پز نبوده و برای استفاده به همراه سبزیجاتی مانند گوجه فرنگی، آب مرکبات یا ادویه ها مناسب نیست.

 

در شرایطی که استفاده از فویل آلومینیومی برای پخت و پز توصیه نمی شود، شما همچنان می توانید از آن برای بسته بندی غذای سرد استفاده کنید. با این وجود، این بسته بندی نباید برای نگهداری طولانی مدت غذا باشد، زیرا با گذشت زمان امکان تجزیه آلومینیوم به ویژه اگر غذا حاوی ادویه باشد و نفوذ آن به غذا وجود دارد.

 

از آنجایی که بدن شما نیازی به فویل آلومینیومی ندارد، زمانی که این ماده وارد بدن می شود، این که چه کاری باید با آن انجام داد نامشخص است. در شرایطی که بدن ما توانایی سمزدایی مقادیر اندک آلومینیوم را دارد، اما آمادگی رسیدگی به میزان زیاد آلومینیوم دریافتی روزانه را ندارد. در نتیجه، آلومینیوم اضافی جمع شده و در کلیه ها، مغز، ریه ها، کبد، و تیروئید ذخیره می شود. این ماده می تواند در جذب کلسیم اختلال ایجاد کرده و کانی سازی اسکلتی را تحت تاثیر قرار دهد.

 

 

آلومینیوم تاثیرگذاری بالایی بر بافت های مغز دارد، که آن را به یک عامل خطرآفرین جدی برای بیماری آلزایمر و دیگر اختلالات انحطاطی تبدیل می کند. مطالعات نشان داده اند که آلومینیوم توانایی کاهش نرخ رشد سلول های مغز انسان را دارد. همچنین، تراکم بالای آلومینیوم در بافت مغز بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر مشاهده شده است.

 

مطالعات نشان داده اند که آلومینیوم موجب استرس اکسیداتیو در مغز می شود و آثار آن ممکن است تا زمانی که وارد دهه های 70 و 80 زندگی خود شوید، نمایان نشوند. طی یک مطالعه، کالبدشکافی مغز افراد پیر نشان داد که سطوح آلومینیوم در آنها 20 برابر بیشتر از افراد میانسال بوده است.

آلومینیوم به عنوان یکی از فلزاتی که اثر منفی بر سیستم عصبی انسان دارند نیز شناخته می شود.

 

آلومینیوم تنها در اطراف مغز انسان جمع نمی شود، بلکه می تواند در اطراف بافت استخوانی نیز تجمع کند. مطالعات نشان داده اند که آلومینیوم در فرایند کانی سازی دوباره استخوان با کلسیم رقابت می کند و سطوح بالای این فلز در بدن با شکنندگی استخوان ها و پوکی استخوان پیوند خورده است.

 

زمانی که مغز در معرض سطوح بالای آلومینیوم قرار می گیرد، این فلز از مانع خونی-مغزی عبور کرده و اطراف هیپوکامپ، کورتکس، و دیگر بخش های مرتبط با بیماری آلزایمر تجمع می کند.

با تجمع آلومینیوم در مغز، این فلز با مواد مغذی ضروری دیگر برای مغز و بدن مانند منیزیم، کلسیم و آهن وارد رقابت می شود.

 

اگر بیش از اندازه آلومینیوم مصرف کنید، اندام های سمزدا در بدن با افزایش حجم کار خود برای دفع این ماده مواجه می شوند. اگر کلیه ها و کبد انسان به واسطه استرس بیش از اندازه ناشی از اضافه بار سمی مداوم امکان ارائه عملکرد درست خود را نداشته باشند، آلومینیوم به جای آن که دفع شود، در بدن باقی مانده و در بافت های بدن تجمع می کند.

 

در شرایطی که پرسش درباره این که آلومینیوم اثر مستقیم بر سلامت تیروئید دارد یا خیر مطرح است، شواهد زیادی وجود دارند که نشان می دهند قرار گرفتن در معرض آلومینیوم بر غدد پاراتیروئید اثرگذار است و ممکن است ترشح هورمون پاراتیروئید را سرکوب کند.

 

به جای پخت و پز با فویل آلومینیومی می توانید ابزار و لوازم شیشه ای را انتخاب کنید، و به جای نگهدای غذا در آلومینیوم از ظروف شیشه ای با قابلیت استفاده مجدد بهره ببرید. اگر چاره ای جز استفاده از آلومینیوم ندارید، به همراه آن از ادویه ها یا غذاهای اسیدی استفاده نکنید.

 

همچنین، به خاطر داشته باشید که فویل آلومینیومی تنها گزینه ای نیست که ما را در معرض این فلز قرار می دهد. تا حد امکان از محصولات بهداشتی حاوی آلومینیوم مانند ضد اسیدها و دئودورانت ها پرهیز کنید و غذاهای منجمد و فرآوری شده را محدود کنید، زیرا ظروف آنها به طور معمول حاوی آلومینیوم است.

 

 

تغذیه ناسالم باعث می شود که اثرات مثبت ورزش کردن آنها از بین برود‎

 

بسیاری از افراد تصور می‌کنند تغذیه آنها سالم است و با فعالیت ورزش آنها هماهنگی دارد. با این حال تغذیه ناسالم این افراد باعث می شود که اثرات مثبت ورزش کردن آنها از بین برود.

 

 

درست است که خوردن کربو هیدرات، پروتئین و چربی هر سه باعث افزایش وزن می‌شود با این حال باید به اندازه کافی کربو هیدرات مصرف کنید تا سوخت بدن شما تامین شود. یکی از محققان در این باره می‌گوید: کبد و عضلات کربو هیدرات به شکل گلیکوژن را ذخیره می‌کنند تا سوخت به صورت سریع تامین شود این کار باعث می‌شود که بدن به صورت بهینه‌تری سوخت مصرف کند.

 

اگر کربو هیدرات بدن تامین نشود تاثیر ورزش کاهش می‌یابد به جای اینکه برای کاهش وزن کاملا کربو هیدرات را کنار بگذارید به صورت هوشمند کربو هیدرات مصرف کنید.

 

اینکه بر روی یک مکمل نوشته شده باشد پروتئین نشان دهنده خوب بودن آن نیست بسیاری از مکمل‌ها کمتر از پنج گرم پروتئین دارند و میزان زیادی شکر دارد. اگر ورزش شما هوازی باشد پروتئین کمتری احتیاج دارید اما اگر می‌خواهید عضلات بدن را پرورش دهید باید پروتئین بیشتری مصرف کنید.

 

باید ترکیبی از پروتئین و کربو هیدرات بعد از ورزش مصرف کنید تا بهترین اثر ورزش را تجربه کنید. با این حال اینکه حتما بعد از ورزش این مواد غذایی را دریافت کنید ضروری نیست. پروتئین را می‌توانید کمی با فاصله نیز مصرف کنید. سعی کنید وعده غذایی خود را نزدیک ورزش قرار دهید تا بیشتر از آنچه که باید غذا نخورید.

 

اگر در حالت ناشتا ورزش کنید بیشتر از چربی‌ها بدن استفاده می‌شود اما این بدان معنی نیست که با ورزش در حالت ناشتا بیشتر کالری می‌سوزانید. زمانی که ناشتا هستید توانایی بدن کمتر است بنابراین با شدت کمتر می‌توانید فعالیت کنید.

 

بهترین کار برای ورزش در ساعات صبح این است که یک وعده غذاهای کوچک که حاوی کربو هیدرات است مصرف کنید. این کار باعث می‌شود که انرژی بیشتری برای ورزش کردن داشته باشید.

 

برخی مواد غذایی به بهبود عملکرد غده تیروئید کمک کرده 

 

کم کاری تیروئید به شرایطی گفته می شود که در آن بدن به میزان کافی هورمون های تیروئید تولید نمی کند. این هورمون ها به کنترل رشد، ترمیم و سوخت و ساز بدن کمک می کنند.

کم کاری تیروئید می تواند به شکل گیری علائمی مانند خستگی، افسردگی، افزایش وزن، و ریزش مو منجر شود. در شرایطی که رژیم غذایی به تنهایی نمی تواند کم کاری تیروئید را درمان کند، برخی مواد غذایی به بهبود عملکرد غده تیروئید کمک کرده و برخی دیگر می توانند شرایطی معکوس را موجب شوند.

 

 

مصرف ماهی ها را یک یا دو بار در هفته در برنامه غذایی خود بگنجانید

 

ماهی، به ویژه آنهایی که پرورشی نیستند، منبع عالی برای اسیدهای چرب امگا-3 است که این مواد مغذی برای تعادل هورمونی و عملکرد درست تیروئید ضروری هستند.

افزون بر این، اسیدهای چرب امگا-3 می توانند التهاب را کاهش دهند و از عملکرد عصبی سالم حمایت کنند. مصرف ماهی هایی مانند سالمون، ساردین، و خالمخالی یک یا دو بار در هفته را در برنامه غذایی خود بگنجانید.

 

 از روغن نارگیل ارگانیک حاصل از پرس سرد برای کسب بیشترین فایده استفاده کنید

 

روغن نارگیل نه تنها برای پوست و موی انسان خوب است و جایگزینی بهتر برای بسیاری از روغن های پخت و پز سنتی محسوب می شود، بلکه به واسطه اسیدهای چرب زنجیره متوسط موجود در آن برای سوخت و ساز سالم، تقویت انرژی، و مبارزه با خستگی نیز مفید است.

افزون بر این، خواص ضد باکتری، ضد میکروبی، و آنتی اکسیدانی روغن نارگیل به کاهش التهاب در بدن انسان کمک می کنند. از روغن نارگیل ارگانیک حاصل از پرس سرد برای کسب بیشترین فایده استفاده کنید.

 

ید یک بخش مهم از رژیم غذایی انسان محسوب می شود

 

مصرف سبزیجات برگدار سبز برای سلامت انسان مفید است، اما در مورد کم کاری تیروئید نمونه های دریایی مانند جلبک های دریایی کلپ، نوری، کامبو و واکام به واسطه محتوای بالای ید خود گزینه هایی مفیدتر هستند.

ید یک بخش مهم از رژیم غذایی انسان، به ویژه برای آنهایی که از کم کاری تیروئید رنج می برند، محسوب می شود. سطوح ناکافی از این ماده مغذی تولید هورمون های تیروئید را محدود می کند و بر عملکرد غده تیروئید تاثیرگذار خواهد بود.

 

فیبر عملکرد دستگاه گوارش و اجابت مزاج را بهبود می بخشد

 

یک رژیم غذایی سرشار از فیبر - حدود 30 تا 40 گرم در روز - اغلب برای افراد مبتلا به کم کاری تیروئید توصیه می شود، زیرا فیبر عملکرد دستگاه گوارش و اجابت مزاج را بهبود می بخشد و به حفظ وزن سالم کمک می کند.

در شرایطی که غذاهای تهیه شده از غلات کامل، مانند نان ها و غلات صبحانه، در میان شناخته شده‌ترین گزینه ها برای افزایش مصرف فیبر هستند، شما می توانید برای این کار مصرف عدس، لوبیاها، دانه های خوراکی، و بسیاری از میوه ها و سبزیجات را نیز مد نظر قرار دهید.

 

مواد مغذی برای مبارزه با آسیب رادیکال های آزاد و کاهش التهاب ضروری هستند

 

میوه ها و سبزیجات نه تنها منابع خوبی برای فیبر و مفید برای افراد مبتلا به کم کاری تیروئید هستند، بلکه سرشار از آنتی اکسیدان ها، ویتامین ها، و مواد معدنی نیز هستند که این مواد مغذی برای مبارزه با آسیب رادیکال های آزاد و کاهش التهاب ضروری هستند.

افزون بر این، میوه ها و سبزیجات برای پشتیبانی از سلامت گوارش، عملکرد مغز، سلامت قلب، تعادل هورمونی و وزن سالم مفید هستند. در شرایطی که بیشتر انواع میوه ها و سبزیجات را می توانید بی نگرانی از بروز مشکل مصرف کنید، اما در مصرف سبزیجات چلیپایی و برخی میوه ها مانند هلو، گلابی، و توت فرنگی باید حد اعتدال را رعایت کرد.

 

افزودن دانه های چیا، بذر کتان و جو دو سر را به رژیم غذایی خود مد نظر قرار دهید

 

دانه های خوراکی نه تنها منبع عالی برای فیبر و مفید برای افراد مبتلا به کم کاری تیروئید هستند، بلکه نوعی از اسید چرب امگا-3 به نام ALA را نیز ارائه می کنند که نقشی مهم در تعادل هورمونی و سلامت عملکرد غده تیروئید ایفا می کند.

افزون بر این، دریافت این چربی ها به میزان کافی می تواند به بهبود عملکرد مغز، مدیریت خلق و خو، و حفظ سطوح پایدار قند خون به منظور حفظ وزن سالم کمک کند. افزودن دانه های چیا، بذر کتان و جو دو سر را به رژیم غذایی خود مد نظر قرار دهید.

 

 

سبزیجات چلیپایی می توانند موجب بزرگ شدن غده تیروئید شوند

 

همان گونه که پیش‌تر نیز اشاره شد، بهتر است در مصرف سبزیجات چلیپایی حد اعتدال رعایت شود یا در برخی موارد حتی از آنها پرهیز کرد. از جمله اعضای این خانواده می توان به بروکلی، کیل، و جوانه بروکسل و همچنین گل کلم، تربچه و شلغم اشاره کرد.

اگر کمبود ید داشته باشید، این قبیل سبزیجات ممکن است در تولید هورمون تیروئید اختلال ایجاد کنند. همچنین، از آنها به عنوان غذاهای مسبب گواتر یاد می شود، زیرا می توانند موجب بزرگ شدن غده تیروئید شوند.

 

افراد مبتلا به کم کاری تیروئید بهتر است از مصرف آب لوله کشی پرهیز کنند

 

همه آب ها از شرایطی یکسان برخوردار نیستند. به طور خاص، برای افرادی که به کم کاری تیروئید مبتلا هستند، ثابت شده است که آب لوله کشی مشکل آفرین است. فلوراید و کلر موجود در آب لوله کشی می توانند جذب ید را مختل کنند.

همان گونه که پیش‌تر نیز اشاره شد، ید برای تولید هورمون های تیروئید ضروری است. از آنجایی که افراد مبتلا به کم کاری تیروئید به میزان کافی از این هورمون ها تولید نمی کنند، بهتر است از مصرف آب لوله کشی پرهیز کنند.

 

 اگر به کم کاری تیروئید مبتلا هستید، بهتر است از مصرف گلوتن پرهیز کنید

 

حساسیت به گلوتن بین افراد مبتلا به کم کاری تیروئید شایع است، اما در بسیاری از موارد، افراد از این مساله آگاه نیستند. در نتیجه، این شرایط اغلب تشخیص داده نمی شود و حساسیت به گلوتن تشخیص داده نشده می تواند موجب التهاب، کمبودهای تغذیه ای و مشکلات هورمونی شود.

پس اگر به کم کاری تیروئید مبتلا هستید، بهتر است از مصرف گلوتن پرهیز کنید. این به معنای عدم مصرف غذاهای تهیه شده از گندم، جو، و چاودار است. همچنین، هنگام خرید به برچسب محصول توجه کنید و اقلامی که فاقد گلوتن هستند را انتخاب کنید.

 

قند می تواند به شکل گیری اختلالات هورمونی منجر شود

 

در شرایطی که غذاهای شیرین مانند شکلات، آبنبات، و دونات خوشمزه و اغواکننده هستند، اما در صورت ابتلا به کم کاری تیروئید بهتر است حد اعتدال را در مصرف آنها رعایت کرده یا به طور کامل از آنها پرهیز کنید.

کم کاری تیروئید می تواند آهنگ سوخت و ساز بدن انسان را کند ساخته و در صورتی که مراقبت لازم صورت نگیرد، افزایش وزن به راحتی رخ خواهد داد. همچنین، قند می تواند به شکل گیری اختلالات هورمونی، خستگی، نوسانات خلقی، و تشدید افسردگی منجر شود.

 

مصرف سویا ممکن است در توانایی جذب داروهای تیروئید اختلال ایجاد کند

 

برخی ترکیبات در سویا به نام ایزوفلاون ها ممکن است اثر منفی بر تیروئید داشته باشند. برخی پژوهش ها نشان داده اند که مصرف بیش از حد سویا ممکن است احتمال ابتلا به کم کاری تیروئید را افزایش دهد.

برخی مطالعات دیگر نیز نشان داده اند که در صورت ابتلا به کم کاری تیروئید، مصرف سویا ممکن است در توانایی جذب داروهای تیروئید اختلال ایجاد کند. از این رو، شاید بهترین گزینه رعایت حد اعتدال در مصرف یا پرهیز از محصولات سویا مانند توفو و میسو باشد.

 

کسانی که مبتلا به کم کاری تیروئید هستند از مصرف آرد سفید گندم خودداری کنند

 

بهتر است از مصرف محصولاتی که در تهیه آنها از آرد گندم سفید استفاده شده است، به ویژه برای آنهایی که به کم کاری تیروئید مبتلا هستند، پرهیز شود.

این محصولات غذایی مانند نان ها، پاستاها و غلات صبحانه نه تنها از ارزش تغذیه ایی بالایی برخوردار نیستند، بلکه اثر منفی بر سطوح هورمونی داشته و می توانند به افزایش وزن منجر شوند. اگر قصد مصرف گندم را دارید توصیه می شود محصولاتی که از گندم کامل 100 درصد و غلات دیگر مانند کینوآ، گندم سیاه و غیره تهیه شده اند را خریداری کنید.

 

گوجه فرنگی بخورید تا سکته مغزی نکنید

 

گوجه فرنگی از آن دسته سبزی- میوه هایی است که می‌توان در هر فصلی و به انواع مختلف مصرف کرد. داخل سالاد، به صورت املت، گوجه فرنگی شکم پُر، کنار خورش‌ها و غیره.

 

باید بدانید که گوجه فرنگی حاوی خواص متعددی است. یعنی می‌تواند از ابتلا به سرطان پیشگیری کند، سکته‌ی مغزی را از شما دور کند، باعث خوش اندامی شما شود و غیره. با ما باشید تا با 5 دلیل خوب برای مصرف بیشتر گوجه فرنگی آشنا شوید.

 

لیکوپن‌ها ترکیبات اصلی گوجه‌فرنگی هستند که خواص فوق العاده‌ای دارند. این رنگدانه های قرمز - نارنجی رنگ که به خانواده‌ی کاروتنوئیدها تعلق دارند خواص آنتی‌اکسیدانی فوق‌العاده‌ای دارند. یعنی اینکه تمام قد در برابر رادیکال‌های آزاد آسیب رسان مقابله می کنند. نتایج پژوهش گسترده‌ای که در سال های بین 1986 و 1998 انجام‌شده نشان می دهد افرادی که هر هفته حداقل دو مرتبه سس گوجه‌فرنگی مصرف می‌کنند خطر ابتلا به سرطان پروستات را به میزان 36 درصد کاهش می‌دهند. در سال 2013 محققان فرانسوی روی موش‌های آزمایشگاهی بررسی هایی انجام داده و به این نتیجه رسیدند که لیکوپن ها ضدسرطان هستند. این محققان مخصوصاً به آقایان توصیه می‌کنند که گوجه فرنگی بیشتری مصرف کنند زیرا آن‌ها را در برابر سرطان پروستات مقاوم می‌کند. باید بدانید که گوجه فرنگی بخشی از رژیم غذایی مدیترانه ای است، رژیمی که خطر ابتلا سرطان را کاهش می دهد.

 

گوجه‌فرنگی خطر سکته‌ی مغزی را کاهش می‌دهد. می‌پرسید چرا؟ به خاطر اینکه لیکوپن موجود در این میوه اکسایش چربی‌ها را کاهش می‌دهد. این اکسایش باعث تشکیل پلاک‌های عروقی می‌شود و این رسوب چربی‌ها باعث مسدود شدن رگ‌ها شده و خطر سکته‌ی مغزی را بالا می‌برد. اگر از فشارخون بالا هم رنج می‌برید حتماً گوجه فرنگی بیشتری میل کنید. توصیه می کنیم صبح ها به صورت ناشتا یک لیوان آب گوجه فرنگی بنوشید.

 

گوجه فرنگی حاوی ویتامین‌های زیادی از جمله ویتامین A، C، B3، B6، E و k می‌باشد. از بین این ویتامین‌ها ویتامین C برای مقابله با خستگی و ایجاد احساس نشاط و سرزندگی فوق‌العاده است. ویتامین C نقش زیادی در حفاظت از سلول‌ها دارد و اثرات رادیکال‌های آزاد و آلاینده‌ها را کاهش می‌دهد. البته توجه داشته باشید زمانی اثر این ویتامین چند برابر می‌شود که آنتی‌اکسیدان‌های دیگری مانند کاروتنوئیدها و پولی فنول های بیشتری هم جذب کنید. گوجه‌فرنگی سرشار از ویتامین C و کاروتنوئیدها است و برای همین هم یک میوه‌ی ضدپیری محسوب می‌شود. اگر می‌خواهید همیشه جوان و شاداب بمانید گوجه فرنگی را دریابید.

 

گوجه فرنگی حاوی میزان زیادی آب (93 تا 95 درصد) و قند کمی است. برای همین هم تشنگی را برطرف کرده و کالری کمی به بدن می‌رساند. در واقع هر 100 گرم گوجه‌فرنگی حدود 17 کیلوکالری انرژی دارد. برای همین اگر دنبال لاغری هستید و رژیم گرفته‌اید می‌توانید با خیال راحت به این سبزی - میوه اعتماد کنید. توجه داشته باشید که گوجه‌فرنگی به هضم غذا و دفع راحت کمک می‌کند. اگر مشکل هضم دارید می‌توانید بعد از غذا یک عدد گوجه فرنگی تازه و کاملا رسیده میل کنید.

 

گوجه‌فرنگی سرشار از لیکوپن است و برای همین هم با پیری سلول‌ها مقابله می‌کند. این آنتی‌اکسیدان با رادیکال‌های آزاد که باعث پیری پوست می‌شوند مقابله می‌کند. به عقیده‌ی اکثر متخصصان پوست، گوجه فرنگی می‌تواند منافذ پوست را منقبض کرده و آن را پاک‌سازی کند. اگر طرفدار ماسک های طبیعی هستید می‌توانید برای پاک سازی و تمیزی پوستتان از گوجه‌فرنگی استفاده کنید. چند ورق گوجه فرنگی روی صورتتان بگذارید و بعد از 15 دقیقه شستشو دهید. البته توجه داشته باشید که این شیوه به درد پو ست‌های چرب می‌خورد.

 

گوجه فرنگی خاصیت اسیدی دارد و برای همین برای افرادی که معده‌ی حساسی دارند خوب نیست. البته می‌توانید پوست آن را کرده و دانه‌هایش را خالی کنید و سپس داخل آب جوش بیندازید تا این خاصیتش از بین برود. مصرف گوجه‌فرنگی به ویژه گوجه فرنگی خام می تواند برای برخی افراد آلرژی زا باشد حتی می‌تواند باعث شوک آنافیلاکسی شود که یک آلرژی غذایی نسبتا نادر است. توصیه می‌کنیم در صورتی که دچار اسهال شدید نیز از مصرف گوجه فرنگی خودداری کنید چون باعث بدتر شدن وضعیت می شود.

 

می توانید گوجه فرنگی را به انواع مختلف مصرف کنید. گوجه فرنگی تازه حاوی بیشترین میزان ویتامین C می‌باشد. زمانی که آن را تفت می‌دهید یا می‌پزید لیکوپن های آن بیشتر جذب بدن می‌شود. البته توصیه می کنیم برای پختن یا تفت آن از کمی روغن استفاده کنید چون در این صورت است که لیکوپن های آن بیشتر جذب می شود. اگر به گوجه فرنگی های ارگانیک دسترسی دارید حتماً بیشتر از آن‌ها استفاده کنید چون حاوی آنتی اکسیدان های بیشتری می باشند.

 

پیاز حاوی آنتی اکسیدان مانند سلنیوم ، گلوتاتیون ، ویتامین A و C می باشد

 

یکی از عوامل مهم در باروری و بچه دار شدن ، میزان کیفیت و کمیت اسپرم ها است.

یکی از عوامل مهم در باروری و بچه دار شدن ، میزان کیفیت و کمیت اسپرم ها است. تعداد اسپرم ، حرکت اسپرم و سلامت اسپرم ها ارتباط مستقیمی با شانس بچه دار شدن دارد. در این بخش به نقش تغذیه در تقویت اسپرم می پردازیم. یکی از این خوراکی ها پیاز است.

گیاه پیاز، با نام علمی Allium Cepa از خانواده گیاهی liliaceae یکی از خوراکی های بسیار پر مصرف در صنایع غذایی در ایران و سایر نقاط جهان می باشد. این گیاه بعنوان چاشنی، در طبخ بسیاری از غذاهای ایرانی کاربرد دارد و علاوه بر طعم مطبوعی که به غذا می دهد خواص دارویی بسیار زیادی نیز دارد.

با اطلاع از این خواص دارویی و آگاهانه مصرف کردن این گیاه می توان بسیاری از مشکلات را حل کرد.

تحقیقات نشان داده است که پیاز حاوی آنتی اکسیدان مانند سلنیوم ، گلوتاتیون ، ویتامین A و C می باشد. این گیاه حاوی مقادیر زیادی کورسیتین است که ماده موثره این گیاه محسوب می شود و دارای خواص درمانی بسیار زیادی می باشد.

فیتوکمیکال کورسیتین نوعی فلاونوئید گیاهی است و در منابع غذایی چون مرکبات، پیاز و چای یافت می شود. این ماده دارای اثرات و خواص دارویی مهمی روی بدن می باشد و با جدی گرفتن توصیه های تغذیه ای و استفاده روزانه و مرتب از این منابع طبیعی و سالم، سلامتی و نشاط دور از دسترس شما نخواهد بود.

اثرات پیاز در بدن
از جمله اثرات این ماده در بدن:
-افزایش سیستم ایمنی بدن
-ضد التهابی
-جلوگیری از گرفتگی عروق
-تب بر
-ادرار آور
-قاعده آور
-کاهش فشار خون
-کاهش سطح کلسترول و چربی خون
-کاهش قند خون
-اثرات هورمونی روی بدن
-ضد اسپاسم
-و در نهایت یکی از اثرات مهمی که این ماده در بدن دارد اثری است که روی افزایش کیفیت، حرکت، تعداد اسپرمها و میزان سطح هورمونها می گذارد و از این طریق می تواند روی باروری افراد موثر باشد.

 

 

 پیاز باداشتن:
ویتامین ها
رادیکال های آزاد را )که در اطراف سلولها وجود دارند و سبب آسیب به سلولها می شوند ( مسئول 40 درصد از آسیب های وارده به اسپرمها هستند می توان با آنتی اکسیدان ها مانند ویتامین ،A ،C، بتاکاروتن ، سلنیوم و روی، که در پیاز وجود دارد از بین برد. در پژوهشهای که در آلمان و روسیه انجام شده است دیده شده کیفیت مایع منی اسب نر با استفاده از ویتامین های A، E، C افزایش پیدا کرده است.

در انسان نیز ، ویتامینهای A و C سبب کاهش قطعه قطعه شدن DNA در اسپرم و بهبود کیفیت مایع منی می شود

بنابراین، این نتایج نشان داد که آنتی اکسیدان ها و ویتامین ها از مواد غذایی مصرف شده توسط حیوانات، مانند کورستین ، ویتامین C، ویتامین B و ویتامین E ، می تواند پارامترهای سلامت اسپرم و آندروژنز بیضه را بهبود بخشد.

آنتی اکسیدان ها
با استفاده از این دسته از مواد می توان با محافظت DNA دیگر مولکول مهم از اکسیداسیون و آسیب از طریق القاء آپوپتوز پارامترهای سلامت اسپرم وافزایش باروری در مردان را بهبود بخشید . پیاز حاوی آنتی اکسیدان هایی مانند: سلنیوم ، گلوتاتیون ، ویتامین های ،A ، b، و C، و فلاونوئیدها مانند کورستین و ایزورامنتین می باشد.

روی
فلز فراوان پس از آهن، در بدن است. روی یک عنصر کمیاب ضروری است و نقش کلیدی در سیستم ، رشد ، پروتئین، سنتز DNA ایمنی بدن و تولید مثل ایفا می کند. واکنش آکروزومی و حفاظت از بافت بیضه در برابر تغییرات دژنراتیو بر عهده این ماده مهم و ضروری در بدن می باشد . روی به میزان زیاد در پیاز وجود دارد.

فشار خون
اختلالات نعوظ ( ED) اتفاق می افتد هنگامی مشکلات با شبکه عروقی در آلت تناسلی مرد مواجه شویم . در واقع، رگهای خونی آنها معمولا خیلی تنگ شده و قادر به به حمل مقدار مناسب از خون نیست. بنابراین در این حالت شما با مشکلات با سیستم قلبی عروقی و باروری مواجه می شوید. تحقیقات جدید نشان می دهد که این اثر بلاک کننده کلسیم در واقع منجر به افزایش کلسترول در اسپرم می شود.

سطح کلسترول بالا باعث می شود سطح خارجی اسپرم سفت و سخت، بنابراین سبب جلوگیری از نفوذ و لقاح تخم می گردد که در نهایت عامل ناباروری خواهد بود. یکی از خواص گیاه پیاز کاهش فشار خون می باشد و با مصرف این گیاه می تواند فشار خود را در حالت نرمال حفظ کرد.

تاثیر روی هورمونها
آقایانی که سطح تستسترون خونشان پایین باشد سبب کم کاری بیضه ها می شود. و از طرفی بالا بودن سطح تستسترون سبب افزایش میزان باروری می گردد . پیاز به عنوان یک فیتواستروژن سبب افزایش میزان تستسترون در آقایان می شود.

اثر روی تخمدانهای PCO
در خانمهایی که تخمدانهای پلی کیستیک دارند، استفاده از پیاز سبب کاهش تغییرات پاتولوژیک ) کاهش هیپرپلازی( در بافت تخمدانی آنها می شود و عوارض ناشی از این سندرم را در خانمها کاهش می دهد.

راه های یادگیری

راه های یادگیری